پزشکی ،یکی از گروه های شغلی است که در گذشته دارای منزلت اجتماعی بالایی بوده است .به طوری که به شاغلان در این حرفه حکیم(به معنی کسی که دارای حکمت می باشد) اطلاق می شده است.
جایگاه پزشکان
این جایگاه امروز به شدت کم رنگ و شاید بتوان گفت به کلی از بین رفته است.بسیاری از افراد جامعه و بعضی از کارشناسان دلیل این امر را ،تغییر نوع نگاه پزشکان، به بیماران از انسان محوری به ابزار محوری می دانند،و بر این باور هستند که رابطه بین پزشک و بیمار به یک رابطه اقتصادی تبدیل گشته است و پزشکان به بیماران به عنوان ابزاری در جهت منافع اقتصادی نگاه می کنند،ونگاه انسانی دراین رابطه نقش باخته است. علاوه بر این نوع سیاست گذاری های،نهادهای سیاست گذار به دلیل افزایش شکاف بین درآمد این قشر و سایر مردم در این کاهش بی تاثیر نبوده است.اما با کمی دقت می توان فهمید،این کاهش منزلت برای سایر گروه های شغلی مانند معلمان ،دانشگاهیان،قضات وسایر مشاغلی که دارای ارج و منزلت اجتماعی بوده اند،نیز رخ داده است.علاوه بر این در سایر کشورهای توسعه یافته و مدرن نیز این اتفاق رخ داده است.به عبارت دیگر این موضوع سرفصل مشترک تمامی کشورهای مدرن است.حال پرسش این است که "مدرنیته" چه ویژگی های دارد که پیامد آن ،این موضوع است."اولریش بک" جامعه شناس شهیر المانی در کتاب "جامعه در مخاطره جهانی" که توسط محمدرضا مهدی زاده به فارسی ترجمه شده است یکی از مهم ترین شاخصه ها و ویژگی های "مدرنیته" را پیشرفت علم و تکنولوژی می داند.این پیشرفت و تکنولوژی سبب شده است که افراد مثل سابق "ایستا" نباشند و حالت پویائی ودینامیک به خود بگیرند.این پویایی هم به صورت فیزیکی و ذهنی اتفاق افتاده است.این پویایی باعث شده است که افراد بر خلاف گذشته دارای امکان انتخاب بیشتری باشند ودر واقع "آزادی انتخاب" افراد بیشتر شود.
این آزادی عمل در حوزه پزشکی و سلامت به دلیل این تصور که کشورهای مدرن و مترقی در علم پزشکی از ما جلوتر هستند تاثیر بیشتری داشته است. از یکی دیگر از ویژگی جوامع مدرن که در این کتاب ذکر شده است و می توان از آن به عارضه یاد کرد تقویت واژه "تردید" در این جوامع است .بر خلاف تصور ظاهری پیشرفت علم و فن آوری نه تنها به تقویت باورهای انسان منجر نشده بلکه باعث شده در یک تردید دائم به سر ببرد. این تردید در تمامی حوزه ها و موضوعات خود نمایی می کند.این تردید شامل تردید به گروه های پزشکی و.. هم شده است.یکی دیگر ازویژگی ها و شاخصه های ذکر شده در جوامع مدرن وبه عقیده نگارنده مهم ترین آن کاهش قدرت نهادها و ساختارها اعم از رسمی مانند خانواده و غیر رسمی مانند گروه ها وسنت ها است.ساختارها و نهادها در جوامع مدرن نقش و جایگاه خود را از دست داده اند .به طوری که سست شدن بنیان خانواده در کشورهای غربی با این فرض قابل توجیه است.به طور کلی در جوامع مدرن سبک زندگی به"فردیت" گرایده است.واین فرد است که محور تمامی رفتارهای یک انسان است و در بعد اقتصادی هم تقریبا تمامی کشورهای جهان سبک اقتصادی آنها سرمایه داری است که در آنجا هم فرد و رفاه فردی محور است.نتیجه این فردیت از بین رفتن ساختارهای چون اخلاق و مرجعیت فردی و گروهی می باشد.لذا می توان نتیجه گرفت آنچه باعث کاهش و یا از بین رفتن نقش اجتماعی پزشکان و سایر گروه هایی که دارای شان و منزلت اجنماعی بوده اند نتیجه قهری گذار از سنت به مدرنیته است.البته این به معنی نادیده گرفتن نقش نهادهای تصمیم گیر در عرصه سلامت و سایر عرصه ها در کاهش این نقش نیست .و در بعضی مواقع تصمیمات مراجع تصمیم گیر این هزینه انتقال و عارضه های گذار از سنت به مدرنیته را افزایش داده است.
