نتایج یک پژوهش تازه حاکی از آن است که پایین بودن میزان قندخون سبب می‌شود زن یا شوهر نسبت به همسران‌شان خشم بگیرند. طی یک بررسی به‌مدت 21روز، پژوهشگران دریافتند که میزان گلوکز خون افراد ازدواج کرده که هرشب اندازه‌گیری می‌شد، پیشگویی‌کننده‌ی میزان خشمی است که عصر همان روز نسبت به همسر خود ابرازکرده بودند.
در پایان روز بیست‌ویکم، افرادی‌که به‌طور معمول دارای گلوکز به‌میزان پایین‌تر بودند نسبت به آنهایی که میزان قند خون‌شان بالا بود می‌خواستند همسر خود را با سروصدای نامطبوع منفجر کنند.
نتایج این بررسی نشان‌داد که چگونه یک عامل ساده که غالباً به آن اهمیت داده نمی‌شود یعنی گرسنگی به علت پایین‌ بودن میزان قند خون در مباحثه میان زن و شوهر، برخوردها، احتمالاً حتی خشونت‌های خانگی نقش دارد.
با خوردن کربوهیدرات یا خوراکی‌های شیرین به سرعت می‌توان قند خون را بالا آورد و افرادی که گرسنه می‌شوند غالباً می‌گویند که حالت وسواسی و دمدمی پیدا کرده‌اند. مشخص شده است که گرسنگی و خشم به طریقی ناخوشــایند بر رفتار و حتی بر احســـاســات زن و شوهر تأثیر می‌گذارد.
این بررسی که تکمیل آن سه سال به طول انجامیده است به صورت آنلاین در نشریه‌یProceedings of the National Academy of Sciences انتشار‌یافته است.
دراین پژوهش 107زوج شرکت داشتند و بررسی‌ با پرکردن پرسشنامه‌ی رضایت از روابط آغاز شد. دراین پرسشنامه از زن و شوهران پرسیده شده بود چه مقدار باجملاتی نظیر «حس می‌کنم از روابط‌مان ارضا شده‌ام» توافق دارند. پژوهشگران دراین بررسی میزان خشم را نیز به صورتی واحد اندازه‌گیری کرده بودند.
به تمامی افراد شرکت‌کننده در بررسی یک عروسک وودو Voodoo داده شده و به ایشان گفته شده بود که این عروسک نشانه‌ی همسر است. همراه عروسک،51سنجاق نیز داده شده بود. درپایان هر روز و به‌مدت‌21روز متوالی، شرکت‌کنندگان براساس میزان خشمی که نسبت به همسر خود داشتند  از صفر تا 51‌ سنجاق را درجسم عروسک فرو می‌کردند. این کار درتنهایی و وقتی انجام می‌شد که همسر غایب بود و تعداد سوزن‌های مورد استفاده هر روز را یادداشت می‌کردند.
همچنین هریک از افراد شرکت‌کننده برای اندازه‌گیری میزان گلوکز خون خود پیش‌از صبحانه و هر شب پیش‌از رفتن به بستر به‌مدت 21‌روز از یک گلوکز سنج استفاده کردند.
نتیجه آن که: هرچه میزان گلوکز خون شب‌ها پایین‌تر بود، تعداد سوزنی که وارد تن عروسک، به نمایندگی همسرشده بود بیشتر بود. حتی پس‌از آنکه پژوهشگران میزان رضایت از روابط زوجین را درنظر می‌گرفتند این همراهی باز هم وجود داشت. حتی آن عده‌یی که وجود روابط خوبی با همسرشان را گزارش کرده بودند نیز در صورتی‌‌که میزان قند‌خون پایین داشتند به احتمال زیادتر خشم خود را بیان می‌کردند.
اما فقط عروسک‌ها نبودند که آماج خشم همسر قرار می‌گرفتند. بعد‌از 21‌روز، از زوج‌ها خواسته شد به آزمایشگاه آمده و در یک آزمایش تجربی شرکت‌کنند. به زوج‌های شرکت‌کننده گفته‌شده بود که باید با همسر خود در فشردن یک دکمه به رقابت پردازند وکار به این صورت بود که هر‌گاه هدفی چهارگوش در کامپیوتر قرمز رنگ می‌شد شرکت‌کننده باید دکمه‌یی را فشار می‌داد و برنده در هر آزمایش و ازطریق هدفون همسر خود را با صدای بلند منفجر می‌کرد. درواقع، اگرچه شرکت‌کنندگان درجهت مخالف همسران‌شان بازی نمی‌کردند بلکه با کامپیوتری بازی می‌کردند که ایشان را در نیمی‌از موارد برنده قلمداد می‌کرد. هربار که شرکت‌کننده‌یی می‌برد می‌توانست صدایی بلند و به‌مدتی که می‌خواست برای همسرش ارسال دارد که در اتاق دیگر نشسته بود. نتایج نشان داد افرادی‌که میزان متوسط قندخون شبانه‌‌ی پایین‌ دارند از صدای بلند‌تر و به‌مدت طولانی‌تر برای همسران‌شان استفاده می‌کنند که نشانه‌ی خشم آنها است.