تجویز استاتینها پیشاز عمل با کاهش۱۷درصد در عوارض قلبی و ۴۳درصد در مرگومیر پساز عمل درجراحیهای غیرقلبی همراهی دارد.یافتهها نشانمیدهند که استاتینها پتانسیل جلوگیریاز عوارض قلبیـ عروقی(CV) در بیماران تحت اعمال جراحی غیرقلبی را دارند.درمیان ۲۰۰میلیون بیمار بزرگسالی که در سراسر جهان سالانه تحت اعمال جراحی غیرقلبی قرارمیگیرند، شناسایی مداخلات و درمانهای امیدبخش میباشد که ممکناست بروز عوارض پـیش از عمـلجراحـی (Perioperative) را کاهشدهند که این مداخلات باید در کارآزماییهای بعدی مورد آزمایش قرارگیرند. بهاینترتیب، تحلیل اثرات تجویز استاتین پیشاز عمل بر عوارض ۳۰ روزهی قلبیـ عروقی (ازجمله مرگ)پس از جراحی مورد ارزیابی قرار گرفت.
۱۵۴۷۸بیمار با سن ۴۵سال و بالاتر که تحت عملجراحی غیرقلبی قرارگرفته بودند، انتخاب شدند. معیار برای عوارض قلبیـ عروقی ترکیبی از تمام علل مرگومیر، آسیب میوکارد پساز اعمالجراحی غیرقلبی و یا سکتهی مغزی درطی ۳۰ روز پساز جراحی بود. محققان عوارض بیمارانیکه تجویز استاتین پیش از عمل داشتند را با عوارض بیمارانیکه تجویز استاتین پیش از عمل نداشتند، مقایسه نمودند؛کاهش عوارض عمدهی قلبی و مرگومیر پساز عملجراحی غیرقلبی در بیماران مصرفکنندهی استاتینها نشانمیدهد که ممکناست اندیکاسیون جدیدی برای این داروها وجود داشته باشد. اما نباید این یافتهها را بهعنوان توصیهی رسمی برای استفاده از این داروها قبلاز عمل درنظرگرفت. در عوض، نتایج را باید بهعنوان مولد فرضیه(Hypothesis-Generating) درنظرگرفت که میتواند برای بررسیهای قطعی و بهمنظور ارزیابی اثربخشی و ایمنی استاتینها در زمینهی عوارض پساز عمل، مفید باشد. استاتینها ممکناست ازطریق اثرات پلیوتروپیک (Pleiotropic) خود، از ایجاد عوارض در بیماران تحت عملجراحی غیرقلبی مانند تعویض مفصل ران جلوگیری کنند.یافتههای این محققان دالبر تجویز استاتینها، باید بهعنوان مداخلهی بالقوه سودمندی برای جلوگیری از عوارض قلبیـ عروقی در بیماران تحت اعمال جراحی غیرقلبی درنظر گرفته شود.
