برای برآورد خطر بروز عوارض قلبی در بیمارانی که تحت عمل جراحی غیر قلبی قرارمی‌گیرند بــه صورت گستـرده از شاخــص بازبینی شـــده‌ی خـطر قــلبــی Revised Cardiac Risk Index استفاده می‌شود.

Circulation 1999;100:1043

اما ابزاری قابل قیاس برای پیشگویی مرگ ومیر بعد ازعمل وجود ندارد.
 برای ایجاد چنین ابزاری، پژوهشگران ازداده‌های پایه‌یی استفاده‌کرده‌اند که نماینده‌ی چند صد بیمارستانی بوده است که توسط کالج جراحان آمریکا هدایت می‌شوند.
 این همنوا شامل۳۰۰/۰۰۰ بیماری بوده است که با هوشبری عمومی یا ناحیه‌یی تحت عمل جراحی غیر قلبی قرارگرفته‌اند.
 برای آنکه این مدل ساده باشد، پژوهشگران سه متغیررا برگزیدند‌:
 ـ وضع فیزیکی انجمن آنستزیولوژیست‌های آمریکا (ASA)
ـ احتمال خطر اختصاصی جراحی
 ـ جراحی اورژانس وغیر اورژانس
 و نکات خطر منطبق با تأثیر هر متغیررا برمرگ ومیر (جدول) محاسبه کردند.

 پیش بینی احتمال خطر ازنیمی از همنوا به دست می‌آمد و به صورتی قابل قبول درنیم‌باقی انجام می‌شد.
 میزان مرگ ومیر 30 روزه به قرار زیربود:
• دربیماران دارای صفر  تا 12 امتیاز از ۰/۱٪
• ۰/۲ ٪ برای 3 امتیاز
• ۰/۵ ٪ ببرای 4 امتیاز
• ۱/۵ ٪ ببرای 5 امتیاز
• ۴/۰ ٪ ببرای6 امتیاز
• ۱۰/۰ ٪ ببرای7 امتیاز
• ۲۵/۰ ٪ ببرای 8 امتیاز
• ۵۰/۰ ٪ ببرای 9 امتیاز
برتری این انگاره درسهولت نسبی آن و نیز حصول نتیجه از داده‌های پایه‌ی بسیار زیاد نهفته است.
 محدودیت این مدل در ذهنیت قبول امتیاز‌های ASA و نیاز به درنظر گرفتن احتمال پایین، متوسط و بالای خطر جراحی انجام شده است.
 مصنفان اعتقاد دارند که این مدل را می‌توان به عنوان نقطه‌ی شروع در ارزیابی احتمال خطر حین عمل درکنار بستر بیمار به کارگرفت.
 با وجودی که این نتیجه‌‌گیری منطقی‌است ولی ممکن است بعضی بیماران دارای آنچنان ویژگی‌های منحصر به فرد بالینی باشند که با این سه متغیر مدل مورد استفاده قابل دسترس نباشد.